Alfama



Alfama - najstarsza dzielnica

Położona na skalistym wzgórzu Alfama, jest najstarszą z dzielnic Lizbony. W okresie panowania Maurów, stanowiła centrum miasta. Tracąc z czasem swe znaczenie, stała się dzielnicą, zamieszkałą głównie przez biedniejszą część ludności.

Po dziś dzień zachował się układ wąskich i krętych uliczek, nawiązujący w swym charakterze do czasów sprzed okresu zajęcia miasta przez chrześcijan. Na miejscu dawnego meczetu zdobywcy postawili katedrę, a dawna twierdza Maurów stała się na kilka wieków główną siedzibą królów Portugalii. Po olbrzymim trzęsieniu ziemi w roku 1755, dzięki swemu położeniu na skale  Alfama nieznacznie ucierpiała. Dziś dzielnica ta, zamieszkała głównie przez starszych ludzi, wyrasta na jedną z atrakcji turystycznych, a uroku dodaje jej wysłużony, żółty tramwaj linii 12 lub 28, pnący się ze zgrzytem kół stromymi i wąskimi uliczkami. Uliczki Alfamy mające niekiedy nie więcej niż 2,5 m szerokości układają się w labirynt i wraz z domami o czerwonych dachach, kaskadowo opadają w stronę Tagu.

http://lizbona.24siedem.kylos.pl/templates/euro1/images/paski.png

Castelo de Sao Jorge - Zamek Świętego Jerzego

zamek sw jerzego lizbona

Prapoczątki zamku sięgają VI wieku n.e., kiedy to Wizygoci na jednym z okazalszych wzgórz górujących nad Tagiem założyli obronną twierdzę. W czasie panowania Maurów zamek znacznie się rozrósł. W 1147 roku został zdobyty przez wojska Afonso I Henriquesa. Rezydencją pierwszych królów Portugalii był dawny pałac Maurów zwany Alcocova, z którego do naszych czasów zachowały się jedynie szczątki. Kolejni królowie portugalscy mieli już swoją siedzibę na zamku, który od XIV wieku został poświęcony Św. Jerzemu. Z czasem królewska siedziba została zmieniona i zamek św. Jerzego utracił swe znaczenie.

W największym trzęsieniu ziemi jakie nawiedziło Lizbonę, forteca uległa zniszczeniu i dopiero lata trzydzieste XX wieku przyniosły jej odbudowę. Tym samym stała się atrakcją turystyczną i jednym z bardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Ze wzgórza, na którym stoi, roztaczają się niezwykłe widoki na rzekę Tag, Alfamę, most 25 Kwietnia i na centrum Lizbony wraz z placem Rossio.

Katedra Se i relikwie św. Wincentego

katedra se lizbona

Po zdobyciu Lizbony przez wojska drugiej krucjaty dowodzone przez Afonso I Henriquesa, nowy władca nakazał przebudowę miasta - tak by podkreślić jego chrześcijański charakter. W 1150 roku, w miejscu dawnego meczetu rozpoczęto budowę katedry. Ponieważ czasy nadal były niebezpieczne, a zagrożenie ze strony Maurów realne, budowlę wzniesiono zarówno w celach kultu jak i obronnych. Kiedy groźba inwazji arabskiej zmniejszyła się, król Afonso IV nakazał jej przebudowę. Katedra jest dziś mieszaniną oryginalnego stylu romańskiego, posiadająca wpływy i gotyckie i barokowe i klasycystyczne. Dwa ostatnie pojawiły się po zniszczeniach jakie przyniosło z sobą trzęsienie ziemi z 1755 roku.

 

Pierwszy władca Portugalii Dom Afonso I Henriques sprowadził z sobą relikwie św. Wincentego i umieścił je w nowo wybudowanej katedrze. W 1195 roku ochrzczono tu św. Antoniego, który wraz ze św. Wincentym stali się patronami Lizbony.

Kościół Św. Antoniego - Igreja de Santo Antonio

kosciol sw antoniego lizbona pomnik

Igreja de Santo Antonio - położony nieopodal Katedry Se kościół poświęcony patronowi Lizbony, uległ zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku. Odbudowano go dokładnie w tym samym miejscu 60 lat później lecz już w barokowym stylu.

Jak głosi legenda, było to miejsce, w którym przyszedł na świat św. Antoni zwany później Padewskim. Przyszły święty pochodził z zamożnej rodziny i na chrzcie dano mu na imię Ferdynand. Imię Antoni przyjął po wstąpieniu do zakonu Franciszkanów. Pod koniec swego krótkiego życia osiadł w Padwie i tam zmarł. Na miejscu jego grobu wybudowano wówczas wspaniałą bazylikę.

13 czerwca w Lizbonie i innych miastach obchodzi się uroczyście dzień św. Antoniego.

Panteao Nacional - Narodowy Panteon

panteon narodowy lizbona

Olbrzymi barokowy kościół, którego kopułę możemy dostrzec z wielu miejsc Alfamy uważany jest za kolejny z symboli Lizbony.  W 1916 roku kościół stał się Narodowym Panteonem. Budowany przez blisko 3 wieki, mieści w sobie cenotafy portugalskich bohaterów: Vasco da Gamy, Henryka Żeglarza i Alfonsa de Albuquerqe - żeglarza i odkrywcy, który został mianowany wicekrólem Indii.

W Panteonie została pochowana w 1999 r. Amelia Rodrigues, śpiewaczka, która uczyniła muzykę Fado sławną także poza granicami Portugalii.

Wnętrze kościoła pokrywają marmurowe płyty, a z dachu budynku rozpościera się wspaniały widok na miasto i rzekę.

Zdjęcia z Alfamy © Jarosław Fiderek ® Studio Kreatywne www.fiderek.eu

 
Powered by Phoca Gallery