Porto



Porto i rzeka Douro

Porto - drugie co do wielkości miasto Portugalii liczy około ćwierć miliona mieszkańców, a na całą metropolię przypada ich ponad 2 mln.

Nazwa miasta pochodzi z czasów rzymskich - była tu wówczas osada Portus Cale - co z czasem zaczęło dotyczyć obszaru znacznie szerszego i w końcu stało się zaczątkiem nazwy Portugalia (Portucale).

W roku 868 Vímara Peres - poddany króla Leonu i Kastylii Alfonsa III został wysłany do walki z Maurami. Po zdobyciu ziem leżących pomiędzy rzekami Miño i Douro i okolicą dzisiejszego Porto ogłosił się pierwszym hrabią Portugalii (Portucale). Od niego właśnie część historyków wywodzi powstanie niezależnej Portugalii - choć dopiero zdobycze Afonso I z początków XII w. przyczyniły się do kształtu państwa jaki znamy po dziś dzień. Vimara Pers założył miasto nazwane od jego imienia Vimaranis, które z czasem przekształciło się w Guimarães. To właśnie niedaleko Guimarães, pod São Mamede doszło w 1128 roku do bitwy w wyniku, której armia Afonso I - przyszłego króla Portugalii pokonała wojska jego matki - zwolenniczki bliskich związków Portucale od księstwa Galicji. To zaś otworzyło drogę do niezależności tego regionu.

Bliskie kontakty z Anglią potwierdzone małżeństwami wśród królewskich rodów zaowocowały wymianą handlową i odkryciem zalet wspaniałego, wzmocnionego wina tego regionu, które nosi tę sama nazwę co miasto - Porto. Sojusz z Anglią skierowany najczęściej był przeciw Hiszpanii i Francji i odnosił się również do rywalizacji na rynku winiarskim. W 1703 roku w wyniku Traktatu Methuana ustanowiono w Anglii znacznie niższe cła na wina portugalskie niż na francuskie czy hiszpańskie. To zaś dało bardzo silny impuls do rozwoju tych ziem - w tym i miasta Porto - będącego bazą przeładunkowa dla statków handlowych.

Wskazówki dojazdu

Do Porto można dojechać ze stacji Santa Apolónia ( ja odjeżdżałem ze stacji Lizbona-Oriente). Do wyboru mamy linię InterCity ( ok. 3 godziny podróży - niższa cena) i najszybsze portugalskie linie - Alfa Pendaur - ok. 2,5 godziny - cena wyższa o około 8 Euro. Droga z dworca w Porto do centrum miasta zajmuje około 25 minut na piechotę.

Do Porto nie da się wybrać z Lizbony, zwiedzić miasto i w ciągu jednego dnia wrócić. Podróż pociągiem trwa do 3 godzin, a wielkość, krajobrazy i atrakcje Porto przyciągają niczym magnes. Warto również spędzić w Porto przynajmniej jeden wieczór aby zobaczyć pięknie oświetlony most Ponte Dom Luís I z 1886 roku, którego konstruktorem był uczeń słynnego Gustava Eiffla - Teofil Seyriga. Zachwycają również światła starej dzielnicy Ribeira położonej na wzgórzu wzdłuż, którego wije się rzeka Douro.

Zabytkowe kościoły w Porto

Katedra Se, Kościół Świętego Franciszka, Kościół Świętego Ildefonsa, Kościół i wieża Clérigos, Kościół Świętej Klary . . .

Katedra Se

Porto. Katedra Se

Katedra w Porto wraz z katedrą w Coimbrze i w Lizbonie należą do najstarszych tego typu budowli w całej Portugalii. Pomimo przebudowy w kolejnych wiekach jej bryła nadal charakteryzuje się masywnością pierwszych budowli sakralnych, które jednocześnie miały pełnić charakter obronny. Katedra położona jest na wzgórzu zwanym Pena Ventosa, a jej powstanie przypada na okres gdy Lizbona była jeszcze w rękach Maurów. Obszerny dziedziniec przed katedrą to efekt XX wiecznej przebudowy. To jednocześnie wspaniałe miejsce widokowe. Obok katedry usytuowany jest pomnik Vímara Peres - poddanego króla Leonu i Kastylii Alfonsa III , który wysłany do walki z Maurami zdobył część ziem leżących pomiędzy rzekami Miño i Douro oraz okolicą dzisiejszego Porto i ogłosił się pierwszym hrabią księstwa Portucale.

W katedrze w Porto został ochrzczony Henryk Żeglarz, tu także odbył się ślub króla Jana I z angielską księżniczką Phillipą z Lancaster. Ślub ten przypieczętował sojusz portugalsko-angielski, a także otworzył drogę dla zmniejszenia cła na wina portugalskie w Anglii. No i do wspaniałej kariery wina Porto w świecie.

Katedrę wpisano na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Kościół Świętego Franciszka

Porto. Kościół Św. Franciszka

Kościół Świętego Franciszka to wspaniały i zarazem jedyny kościół w stylu gotyckim w Porto. Kościół powstał w miejscu dawnego klasztoru Franciszkanów z inicjatywy króla Ferdynanda I. Budowa zakończyła się w pierwszych latach XV wieku lecz budynek był kilkukrotnie poddawany przebudowie - m.in uzyskał wspaniałe barokowe wnętrze. Okres baroku to jednocześnie czas największego rozkwitu miasta, które czerpała kolosalne zyski na handlu winem. Dlatego też wystrój kościoła miał zaświadczać o bogactwie mieszkańców Porto i na jego wystrój przeznaczono niemal 200 kg złota. W katakumbach kościoła Świętego Franciszka znajduje się muzeum, w którym eksponowane są przedmioty pochodzące z okresu funkcjonowania tu klasztoru.

Kościół Świętego Ildefonsa

Kościół Św. Ildefonas w Porto. Portugalia

Pochodzący z XVIII wieku Igreja de Santo Ildefonso to wspaniały kościół, którego fasada pokryta jest charakterystycznymi dla Portugalii niebieskimi płytkami ceramicznymi zwanymi azulejos. Kościół został ukończony w 1739 roku i jego patronem został żyjący w VII wieku w biskup Toledo, który wsławił się zwłaszcza na półwyspie Iberyjskim swymi pismami teologicznymi.
Kościół dwukrotnie został poddany ciężkiej próbie – raz w wypadku niezwykle gwałtownej burzy w 1819 rok, a po raz drugi w podczas wojny domowej z 1833 roku gdy Porto było oblegane.

Twórca kościoła nie jest znany. Wiemy natomiast, że wspaniały ołtarz na potrzeby kościoła stworzył w połowie XVIII wieku Nicolau Nasoni - ten sam, który zaprojektował kościół i wieżę Clérigos. Niebieskimi płytkami azulejos w liczbie około 11 tys. pokryto kościół dopiero w 1932 roku i w swej tematyce nawiązują one życia Świętego Ildefonsa.

Kościół i wieża Clérigos - Igreja e Torre dos Clérigos

Kościół i wieża Clérigos - Porto


Zbudowany w połowie XVIII wieku kościół i okazała wieża to dzieło włoskiego architekta i malarza Nicolau Nasoniego.  Wieża usytuowana na tyłach kościoła, powstała w latach1754-1763 i ma aż 75 i pół metra. Nawiązuje do budowli z których słynęły Włochy, a zwłaszcza ich region - Toskania. Wieża otwarta jest dla zwiedzających, a widok z niej zapiera dech w piersiach. Stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta.

Kościół Świętej Klary

Mimo skromnej fasady Igreja de Santa Clara kryje w sobie prawdziwy majstersztyk sztuki baroku i rokoko. Niewielki wnętrze imponuje złożonością zdobień, które pokrywają niemal każdy centymetr przestrzeni kościoła.

Zdjęcia Porto © Jarosław Fiderek ® Studio Kreatywne www.fiderek.eu

 
Powered by Phoca Gallery