Metro w stolicach Europy

Metro w stolicach

METRO W LIZBONIE

Sieć metra w Lizbonie składa się z 4 linii, którymi przede wszystkim objęto najstarszą część miasta, tak więc jest to doskonały środek transportu dla turystów. W 1998 roku oddano ostatnią linię – czerwoną - dowożącą zwiedzających na wystawę EXPO, której pawilony postawiono niedaleko mostu Vasco da Gama nad Tagiem. W 2012 roku oddano kolejny odcinek metra linii czerwonej przedłużający trasę ze stacji Oriente na lizbońskie lotnisko.

Obecna długość tras wynosi blisko 44 km., a cała sieć składa się z około 50 stacji.

Cztery linie metra w Lizbonie:

Niebieska, Żółta, Zielona i Czerwona. Obecna długość tras wynosi blisko 40 km., a cała sieć składa się z 46 stacji.

Pierwszy odcinek metra w Lizbonie został oddany do użytku w 1959 roku i składał się z 11 stacji, a łączna długość trasy wynosiła wówczas około 7 km. Ze względu na dość późne - jak na stolice europejskie - stworzenie sieci metra, można powiedzieć, że lizbońskie czerpało z najlepszych doświadczeń innych miast. Przede wszystkim metro jest bardzo dobrze oznakowane. Poruszanie się pomiędzy stacjami przesiadkowymi jest dość intuicyjne, a stacje są czyste i zróżnicowane w wystroju.

Bilety możemy kupić na wszystkich stacjach, choć nie wszędzie będziemy mieli do czynienia z kasą biletową. Najczęściej są to automaty. Po wykupieniu zielonej karty magnetycznej, możemy ją tylko doładowywać - tym samym przedłużając jej żywotność. Karta może mieć ważność na 1, 3 albo 5 dni i wówczas możemy swobodnie podróżować z nią i metrem i autobusami i tramwajami. Co więcej - odpowiednie doładowanie pozwoli nam na tej samej karcie, poruszać się koleją - np. do kurortu Cascais, leżącego nieopodal Lizbony nad samym oceanem.

Plan metra w Lizbonie

 


 METRO W KOPENHADZE

System metra w Kopenhadze nie należy do trudnych. Tworzą go bowiem tylko dwie linie - M1 zielona i M2 żółta o łącznej długości około 20 km.

Stacja początkowa linii M2 usytuowana jest na lotnisku Kopenhaga-Kastrup, a końcowa na Vanløse. Stacja metra znajduje się na przedłużeniu Terminala 3.

Stacją początkowa dla linii M1 jest Vestamager, a końcową również Vanløse. Oby dwie linie docierają do głównego dworca kolejowego Kopenhagi -  Nørreport.

Częstotliwość metra w ciągu dnia i wieczorem wynosi 4 do 6 minut,  a 15 do 20 minut w nocy. Metro nie kursuje pomiędzy 1, a 5 w nocy. W weekendy wieczorna częstotliwość metra jest większa niż w tygodniu.

(2012 r. - orientacyjnie) Jednorazowy bilet na dwie strefy bilet kosztuje 24 DKK, dojazd z lotniska - 36 DKK, natomiast bilet na dwie strefy i 10 przejazdów kosztuje 145 DKK. Koszt 24-godzinnego City Pass to 75 DKK, a 72-godzinnego to 190 DKK. Bilety można zakupić w automatach biletowych zlokalizowanych na wszystkich stacjach metra, ale można też kupić bilet specjalną usługą poprzez telefon komórkowy.

Ten stosunkowo nieduży system metra jest jednak zintegrowany z siedmioma liniami kolejki aglomeracyjnej oraz siecią kolejki podmiejskiej i regionalnej. Tak więc podróżowanie po całej aglomeracji kopenhaskiej jest szybkie i wygodne.

Kopenhaskie metro korzysta wyłącznie z wagonów bezobsługowych. Można zatem zająć miejsce na początku składu i obserwować podróż z pozycji kierującego. Dodatkowo stacje wyposażone są w zintegrowany system, który zapobiega wypadnięciu na tory. Szklane drzwi otwierają się dopiero wówczas gdy za nimi stoją już wagony metra.


METRO W HELSINKACH

System metra w Helsinkach obejmuje ponad 20 km torów i składa się z jednej, rozwidlającej się linii. Początkowa stacja to Ruoholahti (Gräsviken), a tory rozchodzą się przy stacji Itäkeskus (Östra Centrum).  Jedna odnoga dociera do Mellunmäki (Mellungsbacka), a druga do Vuosaari (Nordsjö). Metro zostało otwarte w 1982 roku i jest to jedyna linia w Finlandii. Nazwy stacji podawane są zarówno w języku fińskim jak i szwedzkim. Na stacji Rautatintori (główny dworzec kolejowy) można przesiąść się na trasy kolei podmiejskiej.
Bilet City pozwala podróżować zarówno metrem jak i autobusami, tramwajami oraz kolejką podmiejską. W wypadku kilkudniowego pobytu i planu znacznego przemieszczania się po mieście i okolicach warto zaopatrzyć się w karnety o kilkudniowej ważności.

Plan metra w Helsinkach

Metro - Helsinki - plan

 

System metra w Helsinkach zbliżony jest do istniejącego w Kopenhadze - tzn. trasę obsługują nowoczesne, pełne automatyki  wagony. Maszynista został wyeliminowany na rzecz dwóch, niezależnych systemów prowadzących, które maja zapewnić bezpieczną podróż pasażerom. W wypadku sytuacji nieprzewidzianych kontrolę nad prowadzeniem wagonów przejmuje pracownik Centrum Kontroli. Składy stanowią dwa podwójne wagony. Metro obsługuje zarówno centralną część miasta jak i wschodnie przedmieścia miasta. Południową część miasta obsługują głównie autobusy.

W dni powszednie metro kursuje co 3-6 min., a w soboty i niedziele. co 5-10 min.


METRO W RZYMIE

Sieć komunikacyjną w Rzymie stanowią dwie linie metra, kilka linii kolejowych i tramwajowych oraz kilkadziesiąt linii autobusowych. Dzięki integracji systemu biletowego METREBUS na ten sam bilet można przemierzyć znaczne obszary Rzymu zmieniając środki transportu co jest wygodnym i ekonomicznym rozwiązaniem.

Sieć metra składa się z dwóch linii krzyżujących się w okolicach dworca kolejowego Roma Termini.

Pierwsza część linii oznaczonej dziś literą B (niebieska) została oddana do użytku w 1955 roku, w kolejnych latach przedłużana jest o kolejne odcinki i stacje. Linię oznaczoną dziś literą A (pomarańczowa) oddano w 1980 roku.

Jeśli planuje się więcej podróży najlepiej zakupić bilet dzienny, tygodniowy lub miesięczną kartę.

Dla przejazdów jednorazowych istnieje jeden bilet ważny na metro, autobus i tramwaj jak również kolej podmiejską. Ważny jest on 75 minut od daty pierwszego skasowania.

Godziny kursowania metra: od 5:30 do 23:30, a w piątek i sobotę do 1:30
W godzinach szczytu metro kursuje co 3–4 minuty, poza szczytem co 8–10 minut

Stacje metra podziemnego oznaczone są czerwona tablicą z białą literą M.

Stacje metra A (pomarańczowa linia) w Rzymie:

Battistini - Cornelia - Baldo degli Ubaldi - Valle Aurelia - Cipro (Muzea Watykańskie) - Ottaviano (Bazylika Św. Piotra) - Lepanto - Flaminio (Plac del Popolo) - Spagna (Plac Hiszpański - Piazza di Spagna) - Barberini (Fontanna di Trevi) - Repubblica - Stazione FS Termini - Vittorio Emanuele - Manzoni  - San Giovanni - Re di Roma - Ponte Lungo - Furio Camillo - Colli Albani - Arco di Travertino - Porta furba  - Numidio Quadrato - Lucio Sestio - Giulio Agricola - Subaugusta - Cinecittà - Anagnina.

Stacje metra B (niebieska linia) w Rzymie:

Rebibbia - Ponte Mammolo - Santa Maria del Soccorso - Pietralata - Monti Tiburtini - Quintiliani - Stazione FS Tiburtina - Bologna - Policlinico - Castro Pretorio - Stazione FS Termini - Cavour - Colosseo (Koloseum) - Circo Massimo - Piramide - Garbatella - Basilica di San Paolo - Marconi - EUR Magliana.


METRO W MADRYCIE

Metro w Madrycie to ponad 300 km podziemnych tuneli łączących około 280 stacji. Dzieli się na linie małego profilu, o mniejszych peronach i zbudowane około 20 m. pod ziemią i linie dużego profilu zbudowane około 50 m. pod ziemią i o dłuższych peronach.

15 linii metra oznakowanych cyframi i kolorami tworzy prawdziwy gąszcz podziemnego świata Madrytu. Metro jest dość dobrze oznakowane, ale przy tej skali i przy tunelach do stacji niekiedy schodzących na trzy poziomy w dół - dobrze jest się cały czas upewniać czy aby na pewno zmierzamy we właściwym kierunku.

Nie sposób opisać całego systemu, warto jednak zwrócić uwagę na kilka rozwiązań.


Linia 8 - biegnie z lotniska od Terminalu nr 4, poprzez Terminale 3, 2, 1 do stacji końcowej Nuevos Ministerios, na której można się przesiąść w granatową linię 10 albo w szarą linię 6, której trasa tworzy zamknięty krąg (Circular).

:: Przy centralnym placu Madrytu - Puerta del Sol krzyżują się trzy linie metra: jasnoniebieska linia 1, żółta linia 3 i czerwona linia 2.

Czerwoną linią 2 możemy dotrzeć bezpośrednio do Parku Retiro, a dalej do Areny Las Ventas.

Żółtą linią 3 dotrzemy do placu Hiszpańskiego, a dalej do stacji Moncloa - terenu uniwersyteckiego w pobliżu, którego znajduje się Muzeum Ameryki i wieża widokowa.

Jasnoniebieską linią 1 możemy dotrzeć do stacji Cuatro Caminos w pobliże Bramy Europy - słynnych dwóch wysokościowców nachylonych do siebie pod kątem 15 stopni. Jadąc w przeciwną stronę do Areny Las Ventas możemy dotrzeć do stacji Cuatro Caminos także czerwoną linią 2.

Podziemna kolejka R, która należy do systemu Metra łączy stację Opera z Principe Pio.

Metro kursuje od 6 rano do 2 w nocy.

Metro w Madrycie było czwartym systemem kolei podziemnej jaki powstał w Europie, po Londynie, Budapeszcie i Paryżu.


METRO W PARYŻU

Metro w Paryżu składa się z 14 linii. Powstało w 1900 roku, a łączna długość wszystkich tuneli wynosi ponad 220 km.

Metro łączy się systemem z pięcioma liniami miejskiej kolejki RER, której linia B odjeżdża z lotniska  im. Charlesa de Gaulle. Na jednym bilecie można poruszać się w całym systemem dopóki nie wyjdzie się poza bramki. Istnieją bilety jednodniowe, tygodniowe i miesięczne - z tym tylko, że ważność np biletu tygodniowego zaczyna się nie od momentu aktywacji, ale od poniedziałku i na niedzieli się kończy.

Na wielu większych stacjach są kasy biletowe, na mniejszych najczęściej mamy automaty, które przyjmują bilon, albo karty płatnicze.

Bezpłatny plan metra można otrzymać w kasach biletowych, Na każdej stacji można znaleźć tablicę pokazująca plan metra, a także inne systemy komunikacji miejskiej, na które możemy się przesiąść na określonej stacji.

Wygodnym rozwiązaniem jest kupienie karty NAVIGO, która można doładowywać, a przy przekroczeniu bramek wystarczy ją przyłożyć w oznakowane miejsce.

Najnowocześniejszą aktualnie linią metra jest linia nr 14, która posiada tabor pozbawiony prowadzących go maszynistów. Jest to w pełni zautomatyzowany system.